Гэтую лавачку КХП трэба зачыняць. Кіраўнік арганізацыі занядбаў свае
абавязкі--натуральна, што такое не выправіш нахабнымі лістамі
да органаў улады.

Дык будзь ты мужык, прыедзь і пакажы, чаго ты варты. Хопіць плявузгаў
і шыпення з-пад дзвярэй.

Кум, Мэшхед, зіхоткі Касьпій... Успамінаю з асалодай. А пыгажуні з выразнымі
чорнымі вачыма, з пушком на ланітах і з пругкімі акруглымі персямі--самыя нібы
персікі, цудоўныя плады гэтай цудоўнай зямлі.

Не гледзячы на часовыя затрымкі нафтавага праекта, гляджу на
Персію з аптымізмам. Браты-арыі, нейкая старадаўняя, паўзабытая,
але ад гэтага не менш моцная, повязь з цёплым гасцінным гэтым народам.

Па культурным абмене да нас прыехала дэлегацыя культурных дзеячоў, падзеляцца
вопытам. Прабудуць тры месяцы. Наташа выбрала сабе цудоўную маладую дзяўчыну,
сьпецыялістку па ўзорах хной па скуры. Я абраў спецыяліста па персідскай
мініятуры--буду 3 месяцы вучыцца тэхніцы гэтага старажытнага шляхотнага мастацтва.

Трэба падумаць аб складзе і праграме дэлегацыі ад нас.

Я-б можа і ня супраць правесці дзень
беларускага адзінства, але Беларусь адзіная і так.

І да таго-ж: яднацца з асобамі кшталту Лебядзько,
гэта як планеце яднацца з субатомнымі часцінкамі.

Розныя непрыдатныя для палітычнай дзейнасці красаўцы тыпу ВладзімВладзіміча не ведаюць як сябе паставіць і куды паставіць. Ды каб мне моц і ўладу расійскую—колькі цудоўных праектаў былі-б ажыццёўленыя. Дарогі, чыстая Расія, скрозь уборныя без натуральнага паху, закратаваныя карупцыянеры, паўсюль аграгарадкі...
( Read more... )

Наташа расказала мне такі анэкдот пра мяне:
«Прыехаў у Беларусь Папа Банадык. І павёз яго Лукашэнка на лодцы катаць па
Мінскім моры. Выплылі на сярэдзіну--дзьмухнуў вецер, і знёс вялізны папскі капялюш-брыль (дзукетто) у мора. Хлопцы у аквалангах з аховы вынырнулі: “Сделаем, А.Г, щяс достанем!” А Лукашенка: “Не хлопцы, я--сам”. Выйшаў з лодкі й пайшоў сабе па вадзе, акі по-суху, прынёс капялюш назад. Папа ў задуменні, а назаўтра Радыё Свабода, газэткі апазыцыйныя выходзяць з загалоўкамі: “Першае ліцо Беларусі НЯ ЎМЕЕ ПЛАВАЦЬ!”»

няўжо гэта канец

Можа я і не Пётар, але--Первый.

")

Да чаго дакаціліся ў сваёй звярынай нянавісці
да Прэзідэнта:

http://www.euramost.org/?artc=3727

Пішу Ў Нью-Йорку. Заўтра сустрэча з калегамі,
дамоўленыя спатканні з Фідэлем, Чавесам і Мубаракам.
Прасіў пра сустрэчу з Лула Да-Сілвам--выказана цікавасць,
сёння будзе вядома. Прайшоўся ў квартале каля гасцініцы--
бруд, смецце. Гэта самыя прэстыжныя мясціны ў горадзе
і ў такі час! Бачыў жабрака нават у межах паліцэйскага
ачаплення.
Няўжо так цяжка падтрымліваць парадак хоць на час сустрэчы
на найвышэйшым узроўні? Пяць год назад неяк не было магчымасці
пазнаёміцца з Нью-Йоркам. А цяпер мне зразумелыя прычыны правалу
дапамогі Новаму Арлеану.

І гэтыя людзі хочуць ВУЧЫЦЬ МЯНЕ, ЯК ЖЫЦЬ!

...будзе запрошаны на сяброўскі матч па хард-болу:))

А пакуль віншую свой народ са знамянальнай датай--
85-годдзем вызвалення Беларусі ад белапольскіх
акупантаў.

Учора ў мяне была знаёмая цыганка, са Шклова.
Наваражыла, што ў гэтым годзе мяне адхіляць ад улады.
І тут раптоўна ў яе здарыўся разрыў сэрца... НАВЕРСЕ ведаюць лепей...

Аж слёзы навярнуліся на вочы:

http://libereya.ru/pol_all.php?action=results&poll_ident=11

Дзякуй, браты.

Трымаю з апошніх сіл пост. Наколькі ўсё-ж нашы продкі
былі за нас мацнейшыя. Учора выпіў у памяць Свц. Рыгора Паламы,
спрабаваў чытаць "Трыяды", але думкі дрэйфуюць у іншы бок, ад
ісіхазму да арыстакратызму--прынцыпу "улады лепшых".
Хто, скажыце мне, у сёнешняй краіне лепшы сярод аднагодкаў, за
Віктара Аляксандравіча Лукашэнку?

Масква-Масква, іду на вы!

Чытаю вось цяпер Уладзіміра Караткевіча. І думаю, якая ўсё-ж
цяжкая пуцявіна ў беларускага народа. Каб мне гэты Караткевіч--
ды ў 17 год, у юнацтве... Быў бы іншы зусім чалавек.
А так--вельмі цяжкая пуцявіна ў
беларускага народа.

P.S. Пуця-віна, да бля...

Менавіта такім ёсць сэнс прэзідэнтскай рэспублікі і ролі ў ёй прэзідэнта.
Я адказны за ўсё, і з мяне-ж за ўсё потым спытаюць, звязваючы з маім імем
усе дасягненні і ўсе недахопы. Такі наш дзяржаўны лад, і гэта трэба паважаць—
усім!

Жадаю сабе, каб Новы Год быў яшчэ лепшы чым год адыходзячы.
Не ведаю, ці наогул магчыма быць лепей!
:-))))))

Не разумею, якія козыры супраць мяне
могуць трымаць паасобныя дзялкі апазіцыі.
Народ, і толькі народ ёсць крыніцай
права і суб’ектам народаўладдзя.
Калі народ хоча мяне, як можна змусіць яго
палюбіць за любыя грошы якога-небудзь
Саннікава або Калінкіну.
Пра грошы: ніводзін цэнт не перакоціцца
ў рэспубліку без кантролю. І калі хто правязе,
дзе-небудзь ў трусах, дык будзе пацець і калаціцца,
і прачынацца сярод ночы.
Грошы з захаду буць пекчы рукі.

А памаранчавая рэвалюцыя ў нас ужо адбылася. У ліпені 1994-га.

Скажу па шчырасці--мне больш даспадобы Юшчанка.
Але хай будзе тое, што будзе.
Гатовы да ўсіх варыянтаў.